Eenmaal fout altijd fout?

2 september - Eenmaal fout altijd fout? Of kunnen foute mensen, foute organisaties en foute kranten in de tijd van karakter veranderen? Bas Savenije, directeur van de KB, wierp de knuppel in het hoenderhok (zie ook het interview op de website van Digitale Bibliotheek). Er was wel wat gekakel te horen, maar sneller dan verwacht stemde het ministerie van Justitie in met het KB-plan om foute kranten online beschikbaar te stellen.
NSB-Kranten hebben misschien een gedeeltelijk verderfelijke inhoud (er staan ook gewone berichten in en alledaagse advertenties), maar ook een foute krant is direct na verschijning onderdeel van ons erfgoed en daarmee object van de wetenschap.
De KB moet wel waarschuwen voor de inhoud, zo vindt het ministerie. En verder moet de mogelijkheid tot downloaden zo veel mogelijk beperkt worden en verdere verspreiding zou strafbaar moeten zijn. Die twee richtlijnen zijn lastiger dan waarschuwen voor de inhoud. Met ‘print screen’ is ook niet-downloadbaar materiaal op te slaan, af te drukken en te verspreiden. Met OCR kan het vervolgens gewoon weer digitaal worden geanalyseerd. Daarmee zijn bijvoorbeeld weer bestanden aan te leggen van persoonsnamen. Het is allemaal even omslachtig als naar de KB gaan en het materiaal (dat gewoon fysiek opvraagbaar is) fotograferen. De terughoudendheid die in de richtlijnen van justitie weerklinkt is begrijpelijk, maar op de lange duur niet vol te houden.
In veel landen worden de gruwelen van de oorlog breed uitgemeten, bijvoorbeeld door voormalige concentratiekampen open te stellen. Recente oorlogen komen terug in games, inclusief vijanden, explosies en bijbehorende bloedspatten. Hoewel vorm en doel verschillen is duidelijk dat informatie over heden of verleden altijd een weg vindt naar eindgebruikers. Dus nee, je kunt niet voorkomen dat foute types aan de haal gaan met de informatie uit foute kranten. Het echter ook een misvatting dat je foute types zou aanzetten tot haatzaaierij door foute kranten volledig toegankelijk te maken. Daar zijn voldoende andere manieren voor, zo blijkt uit de huidige politieke constellatie.

Regels zijn regels
26 augustus - “Postzegel ontbrak bij aanmelding, daarom geen studie”, zo kopte NRC Handelsblad op 24 augustus op de eigen website. De 17-jarige Niels was vergeten bij de definitieve aanmelding een postzegel te plakken op de retourenvelop, waardoor de Dienst Uitvoering Onderwijs (DUO) zijn inschrijving weigerde. Hij tekende bezwaar aan, maar de rechter concludeerde dat de weigering van DUO terecht was. Dat Niels met een cijfergemiddelde van een acht automatisch zou zijn toegelaten mocht niet baten. En terecht. Het is gemakkelijk om tegen bureaucratie – toch al een kwetsbare eigenschap van onze kenniseconomie – aan te schoppen.
Het zowel stellen als strikt toepassen van regels draagt bij aan een betrouwbare overheid. Het is juist daarom jammer dat de kop van NRC Handelsblad zo misleidend is. Student Niels kan weliswaar dit jaar niet beginnen aan de studie geneeskunde, maar kan gewoon gaan studeren en kiest daarbij voor bewegingswetenschappen. Niels noemde de opstelling van DUO “buitenproportioneel bureaucratisch”, aldus NRC Handelsblad. Maar met studenten die een postzegel vergeten te plakken, winnen we de oorlog niet, laat staan dat onze kenniseconomie gediend is bij dit soort grove onzorgvuldigheden. De beoordelend beambte van DUO heeft gewoon zijn werk gedaan, de rechter heeft dat terecht onderschreven met zijn uitspraak.
Over normen en waarden werd tot nu toe hoofdzakelijk gepraat. Dat ze nu ook als leidraad worden gehanteerd in het dagelijkse leven is het bewijs dat de achtereenvolgende kabinetten Balkenende toch succesvol zijn geweest. Een mooi opstapje voor het kabinet Rutte. Een opsteker voor Wilders. Wat mij betreft pakken we meteen door. Fouten zoals Niels die maakte, moeten in de toekomst strenger worden bestraft. Registreer dit soort rampzalige missers in een centrale database. En driemaal dezelfde fout? Het land uit!

Gebrek-aan-kennis-economie
18 augustus - Bibliotheken maken deel uit van onze kennisinfrastructuur. Die vormt weer de ruggengraat van de kenniseconomie. En dat laatste is een verschijnsel waarvan niemand precies weet of het echt bestaat. Misschien vertoont onze economie de trekken van een kenniseconomie. Het is mogelijk dat het een wens, een streven of een doel is. Geen enkele politicus zal echter pleiten voor het afschaffen van de kenniseconomie of zelfs voor een terugkeer naar het stenen tijdperk. Daarentegen is het wel aanlokkelijk om te strooien met trendy en sexy begrippen als kenniseconomie en innovatie. Maar binnenkort komt er een einde aan het gepraat over de kenniseconomie. Dan gaat onvermijdelijk de bijl in een van de wortels van onze informatiesamenleving. Scholen zullen openblijven (daar is men zo langzamerhand wel uitgefuseerd) en universiteiten zullen blijven bestaan. De absolute beginners, de aller jongste leden van onze kennissamenleving, zullen binnenkort echter aanzienlijk meer moeite moeten doen om bij De Drie Paardjes uit te komen. Volgens de Vereniging Openbare Bibliotheken (VOB) is leesbevordering een succesfactor voor een slimme samenleving, maar zijn gemeenten al op grote schaal begonnen met de eerste bezuinigingsronde (zie ook het interview met VOB's Francien van Bohemen). Het leidt tot pijnlijke keuzen, de eerste bibliotheken gaan al dicht. Als het beoogde kabinet zich ooit aan regeren gaat wagen, zal het onderwijs vermoedelijk ook aan de beurt komen. Op een dag zullen we dan met gemengde gevoelens vaststellen: Google maakt meer goed dan de regering kapot kan maken.

Underdog
12 augustus - Het US National Geospatial Intelligence Agency (NGA) trekt enkele miljarden dollars uit voor de realisatie van de volgende generatie hoge resolutie satellietbeelden. Leveranciers GeoEye en DigitalGlobe leveren ook beeld aan Google en Microsoft. Dankzij dit soort IT-investeringen ziet u straks de mieren in uw eigen achtertuin lopen. En onderzoekers van een aantal Europese universiteiten hebben een robot zo geprogrammeerd dat die emotioneel gedrag kan vertonen en zelfs een band kan opbouwen met mensen. Het Europese robotonderzoek, dat sterk gericht op de interactie tussen robots en mensen, heeft nu nog een laboratoriumkarakter. In Azië is het echter heel normaal dat robots assisteren in de zorgsector. Tien jaar geleden was de elektrische fiets nog een gimmick. Nu zie ik bedrijven opkomen die ombouwsets leveren voor bestaande fietsen. Het kan altijd beter en sneller, maar er gebeurt echt van alles.
Toch is het allemaal kommer en kwel, als we ICT~Office, de brancheorganisatie van de Nederlandse IT-sector moeten geloven. De ICT-club stuurt regelmatig boodschappen de wereld in die – vergelijkbaar met die van ICTRegie en het Innovatieplatform – steeds hameren op dezelfde thema’s: de politiek moet niet bezuinigen op innovatie; IT moet meer nadruk krijgen als aanjager van economische groei en daarnaast is het een middel om bezuinigingen mogelijk te maken.
Het steeds herhalen van die sterke punten van IT wekt de indruk dat de automatiseerders in een underdogpositie zijn beland. Als er al sectoren zijn die de komende jaren redenen hebben om zich grote zorgen te maken (cultuur, onderwijs, gezondheidszorg) dan hoort de IT-sector daar in ieder geval niet bij.

Tekst: Erik Bouwer

Doorkijkje
5 augustus - 20 miljard tweets ‘gepubliceerd’ sinds de start van Twitter, het aftappen van mobiele telefoons komt technisch en financieel binnen handbereik van de gewone man, justitie wil het mogelijk maken websites te verwijderen zonder inschakeling van de rechter. Technologische ontwikkelingen hebben soms zo hun waanzinnige kanten. Die hebben vaak te maken met rekenkracht en capaciteit. Met meer online media die gemakkelijker inzetbaar zijn neemt het aantal twijfelachtige sites natuurlijk ook toe. Dat het mogelijk is om gsm’s af te luisteren: daar werd begin dit jaar al voor gewaarschuwd door Govcert. En Twitteren kunnen we allemaal, maar dat is niet per definitie een verrijking van de informatiemaatschappij.
Toch is er met enige rekenkracht en creatief denkwerk ook veel moois mogelijk. Tot voor kort bestond het misverstand dat psychologen door mensen heen kunnen kijken, maar de Duitse kunstenaars Daniel Franke en Markus Kison kunnen nu door een blok beton heen kijken. En dat is een stuk lastiger dan door mensen heen kijken. De gebruikte technologie is helaas niet toepasbaar voor psychologen, maar biedt wel letterlijk en figuurlijk een doorkijkje naar de toekomst, waarin we wellicht om objecten zoals gebouwen heen kunnen kijken. Daarvoor is het nu nog noodzakelijk dat we ons virtueel verplaatsen via Google StreetView of concurrent Street Slide van Microsoft. Met beide varianten wordt nog geen real time beeld gegenereerd – maar dat is een kwestie van tijd, en rekenkracht.

Tekst: Erik Bouwer

Dansen op een vulkaan
29 juli - Gisteren maakte de NOS bekend dat meer dan honderd miljoen Facebook-pagina’s in een torrent waren beland. De actie was uitgevoerd door een hacker die aan details zoals adresgegevens, geboortedata, telefoonnummers en soms details over werk wist te komen. Hij had hiervoor een programma gemaakt dat de openbare profielen afscande en de gegevens verzamelde. Dat lijkt een beetje op de handige personenzoeker wieowie.nl, maar de hacker pakte het wat groter aan.
De titel van het oorspronkelijke bericht luidde: ‘100 million Facebook pages leaked on torrent site’, maar het is niet geheel duidelijk of er sprake is van een lek. Het gaat in de kern om gegevens, die mensen zelf op het web hebben gepubliceerd – de enige en niet onbelangrijke uitzondering was dat ook vrienden die deel uitmaken van je netwerk, maar er zelf voor kiezen hun gegevens niet te delen, nu wel in het torrentbestand zijn te vinden. De reacties op het oorspronkelijke (Britse) bericht (niet van de NOS afkomstig) waren veelzeggend: “facebook is de nummer 1 oorzaak van echtscheidingen” – met een link naar een site waar gesuggereerd wordt dat facebookinformatie wel eens wordt ingezet door echtscheidingsadvocaten. En verder werd bij de reacties natuurlijk het adres van de torrentsite vermeld.
De privacysettings van Facebook worden regelmatig aangepast. Gebruikers worden hier netjes op gewezen. Het blijft belangrijk bij sociale media om na te denken over wat je publiceert op bijvoorbeeld LinkedIn, Twitter en Facebook. Wat op het web belandt, is ‘out of your hands’: het deleten van een account geeft geen zekerheid dat die informatie ook werkelijk verdwenen is.
Vermoedelijk zijn er niet veel mensen die op eigen initiatief hun complete medische geschiedenis, hun salarisgegevens en belastingaanslagen, hun schulden en hun wetsovertredingen online zetten op Facebook of Hyves. Gelukkig hebben we daar allerlei andere partijen voor: overheidsdiensten, banken en verzekeraars, medische instellingen en apothekers. De grootste privacyrisico’s bevinden zich bij de bedrijven en instellingen waar we als klant of burger verplicht worden vertrouwelijke informatie achter te laten. In die gevallen kan je geen invloed uitoefenen op datasecurity en privacy – we weten niet eens of die data in de cloud staan of op een dedicated server. Da’s andere koek dan een telefoonnummer, informatie over onze laatste werkkring of een foto van een heimelijke liefde.
Tekst: Erik Bouwer

Ik bel dus ik ben

21 juli - Er is een nieuw geluid hoorbaar. Op verschillende plaatsen, in de trein, in het park, op kantoor.
Het geluid is er in varianten, soms doet het denken aan een specht die zijn snavel in een boom zet, maar meestal aan een wat kleiner vogeltje dat tegen het raam tikt.
Nee, ik heb het niet over Steve Jobs, die als een soort koekoeksjong zich de woede op de hals haalde van de CEO’s van RIM, HTC, Nokia en SonyEricsson. Jobs gaf tijdens zijn persconferentie afgelopen vrijdag eindelijk toe dat Apple fouten maakt, dat de iPhone4 niet perfect is en dat iedere koper een gratis hoesje krijgt. Want alleen met dat hoesje functioneert de iPhone-antenne optimaal. Irritant is dat Jobs probeert het probleem van iPhone bezitters te bagatelliseren. Alle smartphones hebben dezelfde antenneproblemen, aldus Steve. Dat is een slap excuus, waarmee Jobs bovendien zijn eigen apparaatje op het zelfde niveau plaatst als al die andere doorsnee smartphones. Apple is dus gewoon een commoditymerk geworden. Elektronicaproducent Samsung wist dat al: het nieuwste toestel uit Korea lijkt als twee druppels water op de iPhone.
Die zelfde smartphones zijn ook verantwoordelijk voor de nieuwe geluiden die overal hoorbaar zijn. Nu steeds meer mensen een touchscreen hebben in plaats van een toetsenbord, moeten de smartphones met kunstmatige tikjes laten horen (sommige toestellen trillen er bij) dat de gebruiker het glasoppervlak raakt. Een sms-berichtje schrijven voegt dus weer wat toe aan het geluidsscala in de trein, waar de mobiel toch al dominant aanwezig was. Touchscreen bezitters kunnen bovendien met die tikjes een statement maken: ik besta en heb een smartphone. Dat ouderwetse toetsenbord met drukknopjes was zo gek nog niet.

Privé wordt zakelijk v.v.

15 juli - Atos Origin maakt deze week bekend dat de IT-dienstverlener komt met een range aan nieuwe intelligente mobiele oplossingen. Het aanbod stelt organisaties in staat optimaal te profiteren van de nieuwste ontwikkelingen in mobiele technologie. Het gaat om (location based) diensten voor consumenten; diensten voor de communicatie tussen burgers en overheid; diensten voor werknemers en tot slot services voor communities. Waar Apple worstelt met een rigide App Store en haperende hardware die bovendien net gekraakt is, maken andere spelers hun entree op bestaande markten. Microsoft rolt Windows Azure (een cloud platform) grootschalig uit en het wordt meteen omarmd door strategische partners als Dell, Fujitsu en HP. Kennis delen, informatie uitwisselen en het integreren van allerlei diensten die in de cloud worden aangeboden: het is goed nieuws dat dienstverleners met hun aanbod steeds meer in richting van de eindgebruiker opschuiven. Het maakt de markt echter ook complexer: het onderscheid tussen zakelijk en privégebruik van toepassingen wordt nog diffuser. Persoonlijke informatie was al van belang voor de overheid, de behoefte van burgers om zelf persoonlijke gegevens uit te wisselen wordt ook voor bedrijven steeds interessanter. Misschien komt er een tijd waarin iedere burger beschikt over een eigen persoonlijke pagina. Vanaf die pagina zou de burger zelf kunnen bepalen welke informatie wordt gedeeld met de overheid, met het bedrijfsleven en met persoonlijke relaties. Zelf je persoonlijke kenniskaart bijhouden vanuit een centrale cockpit, waarmee je je social software kunt aansturen. Het zou je in staat stellen je EPD te delen met mensen die ook last hebben van dezelfde vreselijke pijnen; Albert Heijn zou je kunnen tippen dat je buurvrouw een fles Chardonnay koud heeft staan; de garagehouder stuurt je een sms omdat je in de buurt bent en dus nu langs zou kunnen komen voor het vervangen van je uitlaat. De AIVD zou je kunnen informeren over het opheffen van de telefoontap, want je hebt een aantal politiek extremisten verwijderd uit je Facebook-account. Dat mag niet baten, want Google stuurt je een bericht dat je 500 Terabyte vrije cloudruimte nu toch echt vol zit. Bijbetalen of deleten dus. Digitale vrijheid kent zo zijn grenzen, maar de mogelijkheden zijn eindeloos.

Shoppen

7 juli - Als werknemer zelf je IT-pakket bij elkaar shoppen op het web? De IT-afdeling als regisseur voor een beveiligde basisinfrastructuur met voldoende interoperabiliteit? Eric Overvoorde, CIO van ingenieursbureau Royal Haskoning heeft niet het idee dat de ontwikkeling waarbij gebruikers zelf applicaties bij elkaar zoeken kan of moet worden tegengehouden. Sommige van die applicaties dragen bij aan de persoonlijke effectiviteit van medewerkers, zo erkent Overvoorde. Haskoning bekijkt zelfs of goede en ‘gratis’ internet-applicaties zoals Skype en YouSendIt vervangen kunnen worden door de zakelijke versies van deze applicaties. Natuurlijk is er een officieel standaardaanbod aan applicaties binnen Haskoning, maar sommige medewerkers schaffen betaalde diensten aan buiten dat standaardaanbod om, zoals ProjectPlace en WebEx. “Soms is dat goed en nuttig, soms hebben we daarvoor intern alternatieven die we beter moeten adverteren.” En de zakelijke e-mail van werknemers mag gewoon binnenkomen op de eigen smartphones van medewerkers, hoewel die al een ‘company blackberry’ hebben van de werkgever. Wanneer werknemers steeds vaker serieuze applicaties en handige apps van het web afhalen, stelt dat andere eisen aan de IT-afdeling. En aan de informatiehuishouding. En aan de organisatiecultuur, waarbinnen de grenzen tussen werk en privé nog verder vervagen. Niet alleen thuis merkbaar, waar de laptop permanent draait, maar ook zichtbaar op je mobiele touchscreen – waar SAP of Oracle straks draait naast Layar en LinkedIn.
Tekst: Erik Bouwer

Cyberwar

1 juli - Een tijdje terug was er ophef in de VS over het idee van een cyberwar. Het werd al snel afgedaan als onzin en hysterie. Toch wordt op het web nog steeds gesproken over oorlog. Onderdeel van de strijd zijn ‘apps’ en de cloud is de plaats van handeling. De oorlog spitst zich toe op giganten Apple en Google. Apple wordt gezien als ondoordringbaar bastion als het gaat om interoperabiliteit en openheid: het bedrijf hanteert zeer zware goedkeuringsprocedures en gaat selectief te werk bij het toelaten van nieuwe apps. Dat laatste mag, want het is gewoon business, maar slim is het niet. Apple weigert ook specifieke tools en content op de iPad, doet weinig aan de Foxconn-ellende en levert iPhones met een wel heel bijzondere gebruiksaanwijzing. Tweede partij is Google, dat met Android een zekere openheid zou moeten bieden. Toch verklaarde Google kort geleden dat het twee apps heeft verwijderd. Niet alleen uit de Android Market – het Google-equivalent van de Apple Apps Store – waar Androidfans kunnen shoppen, maar ook vanaf alle Android-toestellen waarop gebruikers een of beide apps geïnstalleerd hadden. Google vond dat de applicaties niet in overeenstemming waren met de regels voor ontwikkelaars. Welke apps het waren, wil Google niet zeggen. Wel waren de apps zo slecht dat de meeste gebruikers ze zelf al hadden verwijderd, aldus Google.
Apple en Google kiezen beiden dus voor mistgordijnen in plaats van transparantie. Een eigenschap van sterke merken is dat consumenten eindeloos veel accepteren – soms bij het volle bewustzijn, soms met de kop in het zand. Een Toyota die niet remt, breng je terug naar de dealer. Het interesseert gebruikers blijkbaar onvoldoende dat ze lang niet altijd weten waar ze aan toe zijn met hun personal data, hard- en software. Ik ben benieuwd in hoeverre deze apps war, die eigenlijk een platformoorlog is, er toe bijdraagt dat consumenten over een tijdje klaar zijn met een van beide merken. Of met allebei.

NB. Volgende week komt het nieuwe nummer van IK uit – met daarin veel aandacht voor cloud computing. En op www.ikmagazine.nl vindt u een uitgebreid cloud dossier.

Tekst: Erik Bouwer

Bewezen technologie
24 juni - Het is iets waar het gedrukte boek vooralsnog geen last van heeft: de ‘innovation life cycle’. De e-reader heeft de aandacht getrokken, maar breekt niet echt door. Het aantal consumenten dat de e-reader interessant vindt, loopt terug, zo blijkt uit onderzoek van GfK. Zelfs de even bijzondere als dure iPad kan de terughoudendheid van Nederlandse early adopters niet compenseren. De meeste aanbieders van e-readers zakken daarom momenteel met hun prijzen of voorzien hun apparaatjes van extraatjes zoals een wifi-connectie. Met de tegenvallende verkoopresultaten voor de hardware blijft ook de e-book-omzet achter. Volgens GfK zijn de contentaanbieders (zoals Bol.com) nog steeds optimistisch – wellicht meer een onderdeel van de marketing dan gebaseerd op realisme.
Ligt uw reader straks ook ergens bovenin de kast? Voor iets meer dan 100 euro staan de apparaten al op Marktplaats, soms voorzien van een hele stapel elektronische boeken.
Volgens mij zijn we er weer ingetrapt en komen we er opnieuw achter dat we al veel te veel apparaten in huis hebben die ooit als ‘handig’, ‘veelbelovend’ of ‘onmisbaar’ zijn geïntroduceerd. We worden omringd door gameboys, laptops, tablets, pda’s, gsm’s (hoeveel oude toestellen liggen er nog in de lade?), navigatiesystemen en mp3-spelers. Inclusief al hun opladers, usb-kabeltjes en foedraaltjes. Boeken lezen, daarvoor hadden we al het boek uitgevonden en voor de rest gebruiken we massaal onze smartphone. Wie gebruikt er nog een Walkman? En neemt iemand nog voetbalwedstrijden op met een videorecorder? Nieuwe technologie wordt altijd ingehaald door iets beters of nieuwers – of het mislukt gewoon. Het boek – onweerstaanbaar en onverslaanbaar – is het beste voorbeeld van proven technology.
Tekst: Erik Bouwer

Vergeet internet in de trein
10 juni - Schaarste, al dan niet geënsceneerd, is een effectieve marketingtruuk – ook als het gaat om de digitale snelweg. Verzin een mooi product, creëer buzz, hanteer hoge prijzen en maak de verkrijgbaarheid dramatisch. Zorg bovendien voor licht negatieve publiciteit over arbeidsomstandigheden in de productieomgeving en versterk het idee van schaarste nog eens extra door voor een provider te kiezen die datzelfde principe van schaarste toepast op de beschikbaarheid van het netwerk. Ergens in 2006 had KPN al het idee om internet in de Nederlandse trein beschikbaar te maken. Op 29 maart 2010 is de eerste trein met WiFi-logo (en dus ook wifi aan boord) gaan rijden. T-Mobile was de provider die de verbinding zou gaan leveren – maar direct na de introductie werd al duidelijk dat de bandbreedte beperkt zou zijn en dat bijvoorbeeld streaming video een probleem zou worden. Nu is duidelijk waarom. Als het succes van de iPhone te groot wordt, lopen de raderen van Foxconn en Deutsche Telekom gewoon vast. Beide organisaties hebben de afgelopen jaren gewoon zitten slapen. Voor Steve Jobs maakt het allemaal niet veel uit, er zijn Apple-addicten genoeg. Maar internet in de trein – iets dat wel past bij het Nieuwe Werken – kunnen we voorlopig wel vergeten. Tenzij Neelie Kroes onze nieuwe MP wordt natuurlijk. (Tekst: Erik Bouwer)

Kennismigranten

3 juni 2010 - In onze intercity’s zit nog geen wifi, ons onderwijs dreigt het slachtoffer te worden van grootscheepse bezuinigingen, de PVV zorgt voor een onvriendelijk sociaal klimaat en Balkenende heeft met het innovatieplatform nog niet voor een versnelling gezorgd van onze kenniseconomie. T-Mobile kampt met 3G-netwerkproblemen, onze banken stoeien met legacy en gebrek aan innovatie; onze privacy staat sterker onder druk dan in andere landen. Toch doen we het niet slecht als het aan SEO ligt: volgens het onderzoek ‘Wat beweegt kennismigranten’ zetten kennismigranten ons land op de derde plaats (na de VS en Zwitserland). Dat komt vooral door het salaris, de carrièrekansen, de kennisinfrastructuur en het hoger onderwijs dat ons land te bieden heeft.
Maria van der Hoeven stelt in een reactie dat Nederland de kennismigranten hard nodig heeft. Die uitspraak zou wel eens bewaarheid kunnen worden als we in ons land (ook) mensen blijven opleiden voor vrijetijdswetenschappen of interreligieuze spiritualiteitsstudies.
Gelukkig loopt ons land voorop als het gaat om de populariteit van Linkedin. Helaas is ook dat niet voldoende om onze kenniseconomie op te laten draaien. Waar we wel ons geld mee kunnen verdienen, blijft in de meeste verkiezingsdebatten tot nu toe onbeantwoord. We zijn pas echt ten dode opgeschreven als Wilders het woord ‘kennis’ koppelt aan het woord ‘migrant’. (Tekst: Erik Bouwer)

Toepassing van sociale media door bedrijven
9 juni - Voor veel bedrijven is de inzet van sociale media bijna normaal geworden. Bijvoorbeeld voor werving & selectie, klantcontact en marketing. Er is een relatie aangetoond tussen financiële prestaties en gebruik van sociale media (The world’s most valuable brands. Who’s most engaged?). Bedrijven moeten echter ook op hun hoede zijn voor negatieve effecten, zoals schending van privacy, laster en reputatieschade (Social media: business benefits and security, governance and assurance perspectives).
Tekst: Henk Verbooy